CPI Virxe de Cela: Terceiro ciclo O blog do 3º ciclo: Investigamos !-- Prototype y Scriptaculous-->
Amosando publicacións coa etiqueta Investigamos. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Investigamos. Amosar todas as publicacións

A función da reprodución humana: webquest

mércores, 5 de febreiro de 2014

Material autoeditado

Toca aprender a aprender. Realizando esta webquest a función de reprodución humana non terá ningun segredo para ti. 

Os ecosistemas

xoves, 14 de febreiro de 2013


Aquí tedes unha invitación para ser super investigadores. Seredes capaces?

Picar na imaxe e a divertirse. 

Os castrexos na comarca de Valdeorras

martes, 29 de marzo de 2011



María Rodríguez Pereira e o seu pai Gonzalo Rodríguez Afreijo preséntannos este estupendo traballo no que poderedes coñecer un pouco máis dos castrexos e da súa vida na nosa comarca. 
Lédeo con atención e gozade con el. Os recomendo sobe todo a parte final que resume moi ben o espírito desta experiencia.

Entrevista a un cesteiro

mércores, 8 de decembro de 2010


Na miña aldea vive o señor Leoncio. Ten 102 anos e durante toda a súa vida foi o encargado de fabricar os cestos que todo o mundo empregaba. Nos vimos no tema das plantas que antes para poder ter cestos e cestas para levar as cousas (froitos, patacas…) era preciso recoller unha gran variedade de plantas, que despois de tratadas se convertirían en estupendos cestos.

Para comprobar todo o que vimos na clase, fun entrevistar ao señor Leoncio.

ENTREVISTA

- Onde se soen facer as cestas?

- Nas aldeas de Galicia.

- Quen son os encargados de facelas, os homes ou as mulleres?

- Os homes.

-En que época se facian?

- No verán.

- En que lugares se recollen as plantas para facelas?

- En lugares húmidos dos prados.

Díxome que empregaba brimes, cantas se precisan para facer unha cesta?

- Sobre 50, depende do tamaño.

-Por onde se comeza a facer un cesto?

- Pola parte de abaixo entrelazando unhas brimes coas outras.

- Canto se soe tardar en facer unha cesta?

- Entre catro e cinco horas.

- Para que se empregan?

- Para apañar cousas (castañas, patacas…)

-Hai moito tempo que deixou de facelas?

-Sobre uns dez anos.

-Só as facía vostede no pobo?

- Agora si, antigamente había máis xente que as facía, precisábanse moitos cestos e un só non daría feito.

Lorena 5º B

Material autoeditado

Chegou o inverno e con el as primeiras neves e o Apalpador

venres, 3 de decembro de 2010



O Apalpador (ou Padangueiro ) é unha personaxe da tradición oral galega, que visitaba aos nenos e nenas na última noite do ano para deixarlles como obsequio unha presada de castañas quentes.

Se queredes saber máis da súa historia, aquí tedes o enlace á súa páxina:

http://www.apalpador.com/node/1

O Antigo Exipto. Defender o reino

luns, 18 de outubro de 2010



Durante séculos os antigos exipcios non tiveron necesidade de crear un forte exército. Case nunca tiveron que defenderse de outros inimigos que non foran tribos cércanas.

A partir do Imperio Medio, os Hicsos de Oriente Próximo, apoderáronse do baixo Exipto. Posuían espadas curvas, arcos potentes, armaduras e carros tirados por cabalos.

Os exipcios copiaron estas armas e dedicáronse a formar soldados eficaces. O recen creado exército expulsou aos odiados Hicsos. Os prisioneiros de guerra foron obrigados a alistarse no exército ou a traballar como escravos.

Co propósito de defender as súas fronteiras, os exipcios construíron fortes de ladrillos de adobe con impresionantes torres, bordeadas de fosos.

Material autoeditado

A caída do imperio

Os conquistadores estranxeiros asaltaron o Imperio Exipcio e invadiron o país: en primeiro lugar atacaron os nubios, logo os asirios e posteriormente os persas. Alexandro Magno trasladou o seu exército para axudar aos exipcios a expulsar aos persas.

O cristianismo difundiuse polo Imperio Romano e chegou ao Antigo Exipcio.









Cleopatra
Cleopatra VII foi a última representante dos faraóns gregos e a última que aprendeu a falar exipcio. Contou co apoio dos xerais romanos Xulio César e Marco Antonio. Ao facerse co imperio romano, Augusto declarou a guerra a Antonio e Cleopatra, aos que derrotou no 31 a.C. Augusto chegou a Alexandría e esixiu a rendición de Cleopatra.

O orgullo impediu que a faraona se entregara, polo que se suicidou.




Pablo Rodríguez Prada, 5ºB
Material autoeditado

Las pirámides

venres, 24 de setembro de 2010

Son algunos de los monumentos más impresionantes que nos dejo el Antiguo Egipto. Miles de obreros trabajaron durante años para que sirvieran de tumba de sus faraones.
Las pirámides más importantes son las de Guiza, donde se enterraron los faraones Keops, Kefrén y Micerino.



Mireya Rodríguez 5º B


De estas grandes pirámides, la primera en ser construida fue la de Keops, segundo faraón de la IV dinastía, alrededor del año 2550 a.c.

Tenía unos 147m de altura (aunque en la actualidad, carece de su parte superior). Sus lados contaban con unos 200m de longitud. Más tarde se construyeron las Kefrén e Mecerinos, que son de menor tamaño.

Para construir la pirámide de Keops fueron necesarios más de veinte años y se empelaron unos 2.300.300 bloques de piedra. Cada bloque pesaba cerca de 2,5 toneladas.

Fue construida por cientos de miles de obreros y campesinos llegados de pueblos y aldeas, que trabajaban por un sueldo y agradecidos por participar en la construcción de la tumba del faraón.

Muchos de los bloques empleados en la construcción son de piedra calcárea. Para tallarlos, los canteros realizaban un agujero en el que iban introduciendo cuñas de madera, que al mojarse hinchaban y quebraban la piedra en torno a la línea prefijada. Otros bloques son de granito y resulta increíble imaginar cómo los canteros fueron capaces de trabajarlos, ya que solo contaban con escalpelos de cobre o de piedra.


No está claro como se colocaban las piedras de las pirámides, se cree que eran arrastradas sobre plataformas especiales, tiradas por grupos de obreros (nos tempos de Keops, os egipcios non conocían la polea). Después los obreros remolcaban las piedras con cuerdas a lo largo de planos inclinados hasta el punto de la pirámide donde tenían que ser colocadas.


La pirámide estaba cubierta de una fina capa calcárea blanca y su vértice era dorado. Las fachadas estaban orientadas, con precisión, hacia los puntos cardinales.
Material autoeditado

La vestimenta de los egipcios

El antiguo Egipto es una civilización que se encontraba en el nordeste de África y que fue gobernada por los faraones.




Era un pueblo muy inteligente, que fue capaz de: construir las pirámides, crear un sistema de


escritura (jeroglíficos), cultivar sus tierras o embalsamar a sus muertos.
Su vestimenta
Al ser un pueblo tan antiguo, os preguntareis: ¿Cómo vestían los egipcios?
Bueno pues los egipcios utilizaban el lino, tela de origen natural, fresca y ligera. Tenemos que pensar que estamos hablando de una civilización que está situada en el continente africano, en una zona de altas temperaturas y por lo tanto necesitaban prendas de vestir frescas.




Los hombres usaban una especie de falda corta que llegaba hasta cerca de las rodillas. Las mujeres se vestían con un trozo de tela de lino grande, que les cubría todo el cuerpo.





También había distinciones según la clase social: los vestidos de los ricos se teñían con tintas vegetales, mientras los pastores y campesinos llevaban túnicas hechas con pieles de animales, más fáciles de conseguir.
Como calzado usaban sandalias, las de los más pudientes, doradas, las de los campesinos de paja trenzada.




María Rodríguez. 5º B


Material autoeditado

As células no noso corpo

mércores, 15 de setembro de 2010

A célula
O corpo humano é un conxunto de cincuenta billóns de células, agrupadas en tecidos e organizadas en diferentes sistemas.


O noso corpo parece saber que a forza nace do traballo en equipo, porque as células están organizadas en tecidos, órganos, aparellos e sistemas para realizar as súas funcións,dun xeito eficaz. Sen embargo, a pesar da súa enorme complexidade, o corpo humano está en constante evolución…


Podemos dicir que a célula é como a unidade básica do noso corpo, que executa as funcións necesarias para a vida diaria: medrar, reproducirse, metabolizar, responder aos estímulos e diferenciarse .

É moi pequena, invisible a simple vista, pero ten a habilidade de traballar independentemente.


As células teñen unha gran variedade de tamaños e formas, dependendo, principalmente dos diferentes ambientes ou funcións.


No interior delas prodúcense moitas reaccións químicas, que lles permiten crecer, producir enerxía e eliminar os residuos. Todas estas reaccións é o que denominamos metabolismo (un termo que vén dunha palabra grega que significa cambio).
Material autoeditado

A célula e o ADN

A célula é a menor estrutura capaz de realizar as tres funcións vitais: nutrición, relación e reprodución. Todos os organismoas vivos están compostos de células.

O ADN é o material xenético da maioría dos organismos vivos que controla a herdanza e está situado no núcleo das células.


Mireya R.F 5º B
Material autoeditado
 
Ir abajo Ir arriba